20سال 20 روز 20 شاخه گل براي تو که بيستي افسوس که پيشم نيستتي


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دروغگو ، تو مگه نگفته بودي ستاره ي من فقط تويي ؟

حالا ميبينم اون بالا داري باعث درخشيدن بقيه ي ستاره ها هم ميشي !


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
 
شاخه گلت سالها بود در ميان دفترت خوابيده بود ، بي اجازت امروز بيدارش کردم !


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

در خلوت من نگاه سبزت جاريست! اين قست بي تو بودنم اجباريست


 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تو با آواز خود شب را شکستي / ولي من بي دريچه مانده ام باز

 هواي پر زدن هايم کجا رفت ؟ /  ز ياران باز هم جا مانده ام باز . . .


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

خداوند ، گوش ها و چشم ها را در سر قرار داده است تا تنها سخنان و صحنه هاي

 بالا و والا را جستجو کنيم . . .


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *



قصه ها بر من گذشت تا بدانم کيستم  / سرگذشتم هرچه بوده من پشيمان نيستم

من اگر سردار عشقم يا که پاکباخته ام / سرگذشتم را به دستان خودم ساخته ام . . .


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دلم مي خواست سقف معبد هستي فرو مي ريخت پليدي ها وزشتي ها به زير خاک

مي ماندند ، بهاري جاودان آغوش وا مي کرد جهان در موجي از زيبايي و خوبي شنا مي کرد . . .


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

عاشقي مقدور هر عاشق نيست / غم کشيدن کار هر نقاش نيست . . .


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

نتوان ترک تو اي قبله دلها کردن / که محال است دگر مثل تو پيدا کردن . . .


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

بي وفايي کن وفايت ميکنند با وفا باشي خيانت ميکنند

 مهرباني گر چه آيينه ي خوشيست مهربان باشي رهايت ميکنند . . .


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

بازي روزگار را نمي فهمم ! من تو را دوست دارم تو ديگري را ديگري مرا

و همه ي ما تنهاييم . . .


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

کاش واژه حقيقت آنقدر با زبان ما صميمي بود ، که براي بيان کردن "دوستت دارم"

نياز به قسم خوردن نبود . . .


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

شهر آيينه دار ميشود با يک گل / پروانه تباه ميشود با يک گل

گفتند : نميشود ، ولي ميبينيد / يک روز بهار ميشود با يک گل . . .


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دلم براي ديدنت چه شاعرانه لک زده / بلور قلب کوچکم  ز دوزيت ترک زده !


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

هرچه که زيباست و لايق تقديم شما باد / غروب غم ها و طلوع شاديهايتان

آرزوي من است . . .


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

اکنون با مرگ رفته اي و من اينجا تنها به اين اميد دم مي زنم که با هر نفس

گامي به تو نزديک تر مي شوم . اين زندگي من است . . .


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

زندگي را تو بساز ، نه بدان ساز که سازند و پذيري بي حرف

 زندگي يعني جنگ ، تو بجنگ ، زندگي يعني عشق ، تو بدان عشق بورز . . .