انتظارات مثبت در زندگي زناشويي هميشه نمي توانند رضايتمندي زوج ها را به همراه داشته باشند ،‌ آنچه كه مهم تر است اين است كه اين انتظارات بايد واقع بينانه باشند و زوج ها را مجهز به روشهاي كنار آمدن با استرسهاي مختلف محيطي كنند .
 
مطالعه اي توسط دكتر جيمز مك نولتي استاد روانشناسي دانشگاه اوهايو نشان مي دهد كه انتظارات مثبت منجر به پيامدهاي مثبت مي شود، ولي با اين وجود آن دسته از انتظارات مثبتي كه غير منطقي هستند مي توانند منجر به نااميدي و سرخوردگي شوند و موجبات تخريب زندگي زناشويي را فراهم كنند . اگر چه انتظارات مثبت با تحت تاثير قرار دادن رفتار مي توانند موجب بهبود شرايط شوند . اما بايد توجه داشت كه اگر افراد انتظارات بالايي داشته باشند كه تحقق پيدا نكنند ، بسيار نااميد و ناكام مي شوند .
 
دكتر مك نولتي و دكتر بنجامين كارني استاد دانشگاه فلوريدا در مطالعات خود به اين نتيجه رسيدند كه كيفيت تعاملات همسران و تمايلات آنها براي سرزنش يكديگر در مورد پيامدهاي منفي مسائل موجب كاهش يافتن اثرات طولاني مدت انتظارات مثبت مي شوند . آنها براي اين منظور 82 زوج را كه به تازگي ازدواج كرده بودند انتخاب كرده و در طول 4 سال مورد مطالعه قرار دادند و دريافتند ، زوجهايي كه انتظارات بسيار بالايي از يكديگر نداشتند ،‌ در كمال تعجب توانسته بودند رضايتمندي زندگي زناشويي خود را بيشتر حفظ كنند . بر اساس اين مطالعه رضايتمندي زناشويي در زوجهايي كه انتظارات آنها با مهارتهايشان هماهنگ نبود نسبت به گروه قبل كمتر بود . يعني زوجهايي كه انتظارات بالا و مهارتهاي ارتباطي پائيني داشتند و يا انتظارات پائين و مهارتهاي ارتباطي بالايي داشتند نسبت به زوجهايي كه اين دو عامل در آنها هماهنگ بوده است از رضايتمندي زناشويي كمتري برخودار بودند .
 
مك نولتي معتقد است كه انتظارات بسيار پائين نيز از امكان بهره بردن زوج ها از مهارتهايشان و دستيابي به تجربيات مثبت جلوگيري مي كند .
 
پيشنهاداتي كه به زوج ها در مورد انتظارات آنها داده مي شود ، بايد بصورت سنجيده و فردي براي آنها طراحي شود . انتظارات بسيار بالا و يا بسيار پائين هر دو مشكل ساز است و يك درمانگر بايد به زوج ها در رفع انتظارات غير واقع بينانه كمك كند .