تماس با مدیر
شنبه, ۲۰ آذر , ۱۳۹۵

گفتگو با جلال مقامی مدیر دوبلاژ برنامه دیدنی ها


“جلال مقامی” مدیر دوبلاژ پیشکسوت سیما در سال 1320 در تهران متولد شد و اواخر دهه 1330 به فعالیت تصویری در تئاتر و تلویزیون پرداخت و بازی در سینما را در سال 1344 آغاز کرد که می‌توان حضور در تصویر او را در اجرای برنامه دیدنیها به خاطر آورد.

وی از سال 1337 به طور کلی حرفه ای دوبله را آغاز کرد و در سال 1345 به مقام مدیریت دوبلاژ رسید.
“مقامی” گویندگی به حجای بسیاری از جوانهای نقش اول مانند “رابرت ردفورد”، “عمر شریف”، “وارن بیتی”، “رابین ویلیامز” و بازیگران هندی مثل “گویندا”، “راجندرا کومارو” و … صدا پیشگی به جای “ران کریون” در لبه تاریکی، به جای “هستینگز” در “پوآرو” به جای “اروین برانت” در “ارتش سری” دوبله و بسیاری از آثار مطرح جهان را در کارنامه هنری خود دارد به بهانه تقدیر از این دوبلور پیشکسوت سیما پای گپ و گفتی با او نشستیم که بخشی از آن را در زیر می‌خوانید.
*آقای “جلال مقامی” به ندرت از پیشکسوتان عرصه دوبلاژ تقدیر می‌شود و چرا توجه خاصی به این صنف از سوی دیگر مسئولان اتفاق نمی‌افتد؟

خوشحالم که از من تقدیر شد و خوشحالی بیشترم از این است که از من در کنار “استاد منوچهر اسماعیلی” و “استاد هوشنگ لطیف‌پور” تقدیر شد و از اینکه من را در کنار این دو بزرگوار قرار دادند متشکرم و تشکر ویژه من از اعضای هیات مدیره انجمن گویندگان و سرپرستان گفتار فیلم است هر کدام از این بچه‌ها لطف کردند و این باعث افتخار من است و در مورد اینکه چرا از دوبلورها نقدیر نمی‌شود باید از مسئولان پرسید.

*خودم را بزرگ نمی‌بینم که بزرگداشت داشته باشم

*البته جای یکی از اساتید دوبله در این مراسم خالی بود که سالها برای دوبله ایران زحمت کشیدند؟
بله جای “ایرج رضایی” خالی است، وی سفر بودند و نتوانستند بیایند ولی بدون شک او یکی از بزرگان و قدیمیهای دوبله هستند خوب است که در زمان حیاتمان همدیگر را ببینیم من اسم این مراسم را دوست ندارم بزرگداشت بگذارم جون کار مرا بقیه هم انجام می‌دهند، چه جوانها و نیز پیشکسوتان همه در رشد و ماندگاری این حرفه موثر بودند و همینکه ما را در کنار هم کردند خود ارزشمند است، من خودم را بزرگ نمی‌بینم کهد بزرگداشت داشته باشم.

*حضور کمرنگ من در دوبله را از مسئولان بپرسید

*”آقای مقامی” صدای شما کم شنیده می‌شود و در استودیوها به ندرت حاضر می شوید، چرا؟
بگذارید این سوال را من از مسئولان بپرسم و شما هم از آنها بپرسید، چون من هنوز زنده‌ام و فیلم خوب هم هست پس اگر صدای من کم شنیده می‌شود را باید از دیگران بپرسید.

*البته این موضوع که حضور پیشکسوتان چرا باید در دوبله کم باشد نیز برای من سوال بزرگی است، امیدوار بودم شما پاسخ مرا بدهید؟
شما درست می‌گویید، هنوز “خسرو خسروشاهی”، “منوچهر اسماعیلی” و بسیاری دیگر از بزرگان هستند ولی اینکه چرا حضورشان کم است را باور کنید من هم نمی‌دانم. شاید سیاست به این شکل است که ما زیاد در حرفه دوبلاژ نباشیم.
منظور این نیست که چرا جوانها هستند، من مخلص جوانها هستم و انها روی چشم من جا دارند ولی خوب ما هنوز سرپا و زنده هستیم و می‌توانیم کار انجام دهیم ولی به یکباره همه ما را در سکوت می‌برند و مردم فکر می کنند که ما دوست نداریم فعالیت کنیم به هر حال شاید این سیاست است.

روز بیماری باعث حذف من شد

*صدای شما در مجموعه “هشدار برای کبری 11” شنیده می‌شد که بعد از مدتی صدایی دیگر جایگزین شما شد، دلیل خاصی داشت؟
سرما خورده بودم و صدایم گرفته بود و دو روز قادر به صحبت کردن نبودم و بعد دیدخم که صدای شخصی دیگر را به جای من گذاشتند که خیلی بهتر از من بود ولی حرف اصلی من این است که با وجود اتفاقاتی از این جنس آدم خودش را بی‌ارزش حس می‌کند در گذشته اگر لازم بود گوینده‌ای را برای یک نقش انتخاب کنند، اگر به هر دلیلی او نبود و حتی شده 3 ماه صبر می‌کردندتا او بیاید و اگر مریض بود، حالش بهتر شود، در خصوص “کبری” نه شبکه و نه مدیر دوبلاژ آن صبر کرد و گفتند باید کار به پخش برسد ولی آن قسمتها یک ماه بعد روی آنتن رفت خوب این رفتارها دل مرا می‌شکند 50 سال برای دوبله ایران زحمت کشیدم و بعد اینطوری بهخواهند کنارمان بجگذارند آه بزرگی دارد.

*”آقای مقامی” چقدر تشویق به شما برای ادامه فعالیتشان در دوبله روحیه شما را تقویت می‌کند و یا به اصطلاحی انرژی بیشتری برایتان به ارمغان می‌آورد؟
چه این مراسم‌ها باشد چه نباشد من انرژی دارم ولی فعالیت من و دادن فیلم به مدیران دوبلاژ ربطی به جایی مثل انجمن ندارد و بابت این یاد بود هم از همه و نیز از رئیس هیات مدیره انجمن گویندگان و سرپرستان گفتار فیلم ممنون هستم.

*آیا با این اوضاع به دوران طلایی دوبله بر می‌گردیم؟
مشکل اصلی نبود فیلم خوب است ما شما یک فیلم را مقایسه کنید با “بن‌هور”، “اسپارتاکوس”، “دکتر ژیواگو”، “بر باد رفته” و بسیاری دیگر که ما این آثار بزرگان را در گذشته دوبله می‌کردیم اکنون فیلمهای خوب نیست و از همه مهمتر فیلمهای خوب توسط تلویزیون نمایش داده می‌شود در آن زمان بهترین آثار روی پرده سینما نمایش داده می‌شد و باید مدنظر داشته باشیم که ماهواره و ویدئو و بسیاری دیگر از رسانه‌های امروزیوجود داشت و استقبال مخاطبان از سینما بسیار بود و ما هم در آن زمان از گویندگی ان فیلمها لذت می‌بردیم و با استقبال مردم ما هم مشتاق‌تر می‌شویم ولی این شرایط امروز به گونه‌ای دیگر تغییر کرده است با این تفاسیر رسیدن به دوران طلایی امکان‌پذیر نیست.

دوبله همیشه ماندگار است

*آرزوی شما برای ماندگاری دوبله ایرا ن چیست؟

آرزوی ماندگاری دارم چون کشوری که سینما و تلویزیون دارد، هیچکسی نمی‌تواند دوبله آن را از ریشه درآرود اصلا لزومی ندارد که با ددوبله ایران اینهمه تهاجمی برخورد شود من از مردم و مسئولان سوالی می‌پرسم که آیا همه مردم به زبان انگلیسی تسلط دارند، برفرض محال هم که داشته باشند آیا “فرانسه”، “چین”، “کره‌ای”، هم بلد هستند؟به طور قطع خیر پس نیاز به دوبله بوده و خواهد بود.




Copyright 2007 - 2016
بستن پنجره