تماس با مدیر
شنبه, ۲۰ آذر , ۱۳۹۵

ستاره فیلم تایتانیک در آستانه مادر شدن +عکس

فیلم تایتانیک

ستاره فیلم تایتانیک در آستانه مادر شدن +عکس

وی برای اجرای پیش نمایش فیلم جددیش در لندن حضور دارد و اعلام کرده است تا حدود 3 هفته دیگر فرزند جدیدش به دنیا خواهد آمد.
کیت وینسلت 37 ساله که بسیار بیشتر از سنش نشان میدهد اکنون ساکن آلمان است و به همراه شوهر جدید و دو فرزندش زندگی میکند. او اواخر سال گذشته میلادی با ” لاند راک ان رول” خواهر زاده ریچارد برسون ازدواج کرد اما ترجیح میدهد همچنان از نام خانوادگی خود استفاده کند.
وی چندی پیش در مصاحبه اش با یک روزنامه معتبر اعلام کرد بعد از ازدواج دوم و تجربه دوباره مادر شدن احساس میکنم این تجربه یک استقامت درونی به من هدیه کرده است. من نسبت به تربیت فرزندانم بسیار حساس هستم و تا کنون نیز در این امر موفق بوده ام چرا که هرکس فرزندان مرا می بیند میگوید آنها رفتار مودبانه ای دارند
وی اضافه میکند دوست دارد فرزندانش خصلتهای خوب و پسندیده انسانی را بیاموزند. او میگوید وظیفه پدر و مادر شدن اگرچه بسیار سخت است اما هرکس آن را تجربه کند خوشبخت خواهد بود.

ستاره فیلم تایتانیک در آستانه مادر شدن +عکس

بیوگرافی کیت وینسلت
کیت وینسلت در ۵ اکتبر سال ۱۹۷۵ در شهر لندن کشور انگلستان متولد شد.او در یک خانواده هنرپیشه بدنیا آمد پدرش راجر وینسلت و مادرش سالی بریج ـ وینسلت هر دو بازیگر بودند پدربزرگ و مادربزرگ مادری او الیور و لیندا بریج هم در کار تئاتر بودند و دایی او رابرت بریج در کار صحنه تئاتر مشغول به کار بود.
کیت هم در سن کم به سمت استعداد خود رفت. او در سن ۱۱ سالگی در یک پیام بازرگانی ایفای نقش کرد. تبلیغ برای پفکهای شکری ، نوعی غذای کودک.
او درس هنرپیشگی را در همان سن شروع کرد و نتیجه آن راه یافتن به دبیرستان هنر بود. در چند سال بعد او به طور مرتب در تئاتر ایفای نقش می کرد. کیت اجرا در مدرسه هنر را ادامه داد
او اولین بازی خود را در سن ۱۷ سالگی در نقش یک نوجوان در فیلم Heavenly Creatures بازی می کرد در این فیلم دو دختر نوجوان مرتکب یک قتل حیوانی می شوند اگر چه این فیلم خیلی معروف نشد ولی مورد ستایش منتقدان قرار گرفت.
نقشی که او را از یک هنرپیشه عادی به یک هنرپیشه جهانی تبدیل کرد در فیلم تایتانیک ساخته جیمز کامرون بود
کیت هنوز یک بازیگر نه چندان معروف بود. او سال بعد (۱۹۹۵) را با بازی در فیلم Sense and Sensibility گذراند. اما او با این فیلم خود را به عنوان یک ستاره مطرح کرد. او پاداش خود را با یک جایزه از آکادمی انگلیس و یک نامزدی اسکار برای هنرپیشه نقش مقابل دریافت کرد. او مسیر موفقیت را در سال ۱۹۹۶ با فیلم حملت ادامه داد.
اما نقشی که او را از یک هنرپیشه عادی به یک هنرپیشه جهانی تبدیل کرد. فیلم تایتانیک ساخته جیمز کامرون بود. (محصول ۱۹۹۷). او در این فیلم نقش رز دویت بوکاتر یک نجیب زاده لب قرمز آتشی مزاج را بازی می کرد. او در مقابل لئوناردو دی کاپریو ظاهر شد. عملکرد خوب کیت سبب شد که یک نامزدی اسکار به عنوان بهترین هنرپیشه زن نصیب او شود و او جوانترین هنرپیشه ای بود که دوباره به این افتخار می رسید.
بعد از موفقیت بیش از انتظار تاینانیک کیت وینسلت به پروژه های مستقل اکتفا کرد. در سال ۱۹۹۸در فیلم «شکسپیر عاشق» و در سال ۱۹۹۹ در فیلم آنا و پادشاه بازی کرد. کیت در سن ۲۹ سالگی چهارمین نامزدی برای یک جایزه آکادمیک را دریافت کرد و او هنوز جوانترین هنرپیشه ای است که این افتخار را دارد.

ستاره فیلم تایتانیک در آستانه مادر شدن +عکس

ستاره فیلم تایتانیک در آستانه مادر شدن +عکس

حضور کیت در جشنواره های مختلف هنری:

۱۹۹۵: بهترین بازیگر نقش مکمل زن – احساس و حساسیت، (نامزد)
۱۹۹۷: بهترین بازیگر نقش اول زن – تایتانیک، (نامزد)
۲۰۰۱: بهترین بازیگر نقش مکمل زن – آیریس، (نامزد)
۲۰۰۴: بهترین بازیگر نقش اول زن – درخشش ابدی یک ذهن پاک، (نامزد)
۲۰۰۶: بهترین بازیگر نقش اول زن – بچه‌های کوچک، (نامزد)
۲۰۰۸: بهترین بازیگر نقش اول زن – کتاب‌خوان، (برنده)
گلدن گلوب ۲۰۰۹ – بهترین بازیگر نقش اول زن – جاده انقلابی (برنده)
۲۰۰۹ – بهترین بازیگر نقش مکمل زن – کتاب‌خوان (برنده)

آخرین بازمانده از کشتی تایتانیکستاره فیلم تایتانیک در آستانه مادر شدن +عکس

عکس کوچکی که در این مطلب مشاهده مرفرمایید مربوط به خانم میلوینا دین،آخرین بازمانده کشتی تایتانیک است .این عکس ده سال پیش و در سن 86 سالگی از او گرفته شده است.وی از دو سال پیش پس از این که دچار شکستگی از ناحیه باسن گردید، در مرکز نگهداری(وود لندز ریج) در شهر سوثامپتون(بندر مبدا تایتانیک) در جنوب انگلیس بسر می برد.
در آوریل سال 1912 زمانی که وی از کشتی در حال غرق شدن تایتانیک در آبهای سرد اقیانوس اطلس نجات داده شد،او فقط دو ماه داشت.وی همراه با مادر و برادر 2 ساله اش جزو 706 نفر نجات یافته گان آن کشتی بودند که عمدتا زنان و کودکان را شامل می شدند.پدرش،برترام دین،جزو بیش از 1500 نفری بود که در آن واقعه جان باختند.
قبل از آن که آنها را از نیویورک به وطن خود انگلیس بفرستند،به آنها یک چمدان حصیری حاوی لباسهای اهدایی مردم نیویورک داده شد.اکنون این خانم قصد دارد آن چمدان و دیگر یادگارهای تایتانیک را به حراج بگذارد تا هزینه مرکز نگهداری خود را تامین کند.انتظار می رود این اشیاء به چیزی حدود 5200 دلار به فروش برسد.در بین این اشیاء نشان هایی از تایتانیک و نامه هایی است که طی آن مادرش هفته ای یک پوند و هفت شیلینگ و شش پنی بابت غرامت حادثه تایتانیک دریافت می کرده است.
گر چه انگلستان دارای خدمات رایگان مراقبتهای بهداشتی است،اما مراکز خصوصی،خدمات جامع تری را ارائه می دهند.
خانم میلوینا دین،تا سن 8 سالگی نمی دانست که از بازماندگان کشتی تایتانیک است،اما در آن زمان،هنگامی که مادرش قصد ازدواج مجدد داشت،ماجرای کشتی و مرگ پدر را به او گفت.
خانم دین هیچ خاطره ای از کشتی تایتانیک ندارد و دوست هم ندارد که داشته باشد.او گفته است که فیلم سال 1958 در باره کشتی تایتانیک به نام(شب به یاد ماندنی) را همراه با دیگر بازماندگان کشتی دیده است، ولی آن فیلم آن چنان ناراحت کننده بوده است که تصمیم گرفت هیچ فیلم دیگری را در باره این بلیه تماشا نکند،که فیلم موفق و پر جاذبه تایتانیک با بازیگری” لئوناردو دی کاپریو” و “کیت وینسلت” هم در زمره آنان است.
در دهه 1980 این خانم در بعضی فعالیت های مرتبط با کشتی تایتانیک شرکت نمود.

جزییات غرق شدن کشتی تایتانیک از ابتدا تا پایان
تجارت کشتی های اقیانوس پیمای عظیم ، پیشرفت های عمده ای را در زمینه طراحی کشتی ، اندازه و سرعت شاهد بود . شرکت کشتیرانی ستاره سفید ، که یکی از پیشروان این امر بود ، بجای سرعت بالا بر روی اندازه و تجمل متمرکز شده بود. در سال 1907 ،‌جیمز بروس آیسمی مدیر اجرایی کشتیرانی ستاره سفید و لرد جمیز پیری، شریک شرکت هارلند و ولف (سازنده کشتی های شرکت کشتیرانی ستاره سفید از زمان تأسیس آن در سال 1869) ساخت سه کشتی بخار عظیم را در دستور کار قرار دادند که قرار بود استاندارد جدیدی در زمینه آسایش ، تجمل و ظرافت و ایمنی تعریف کنند. دو کشتی اول المپیک و تایتانیک نام گرفتند . نام تایتانیک برای این انتخاب شده بود که حس برتری اندازه و قدرت را القا کند . طراحی دو کشتی یک سال بطول انجامید . ساخت المپیک در دسامبر 1908 و به دنبال آن ساخت تایتانیک در مارس 1909 آغاز گردید . برای تطابق با این پروژه های عظیم ، محوطه کشتی سازی کارخانه هارلند و ولف در بلفاست باید از نو ساخته میشد، ‌در حالیکه اسکله کشتیرانی ستاره سفید در نیویورک نیز بایستی بحد کافی طویل می شد تا کشتی ها بتوانند در آن پهلو بگیرند.
در طی دو سال بعد که صرف کامل کردن بدنه تایتانیک شد، ‌مطبوعات درباره عظمت کشتی به تبلیغات فراوان پرداختند بطوریکه تایتانیک حتی قبل از به آب انداختن آن به یک افسانه تبدیل شده بود . به آب انداختن بدنه کامل شده تایتانیک در ماه می 1911 ، یک نمایش عمومی خیره کننده بود. بلیط ها به نفع یک بیمارستان محلی اطفال فروخته شدند .
سپس تایتانیک برای عمل انطباق که شامل ساختن تجهیزات و سیستم های فراوان آن ، اثاثیه چوبی گرانقیمت و دکور عالی آن بود، آماده شد . در حالیکه تاریخ سفر نزدیک می شد ، کشتی کامل شده المپیک دچار تصادم شد و به تعمیرات کلی نیاز پیدا کرد که بار کاری را برای شرکت هارلند و ولف افزایش داد، در حالیکه آنها در تلاش بودند تایتانیک را مطابق برنامه زمانبندی کامل کنند . بنابراین سفر از 20 مارس به دهم آوریل موکول شد .
تایتانیک دارای 270 متر طول و 28 متر پهنا بوده و 328/46 تن وزن داشت . ارتفاع آن 32 متر بود که تقریباً 11 متر آن زیر آب قرار می گرفت . با این وجود حتی بالاتر از بلندترین ساختمانهای شهری آن زمان می ایستاد . دارای سه دودکش واقعی و یک دودکش مجازی بود که برای افزودن بر حس عظمت و قدرت کشتی اضافه شده بود و نیز بخارات و دود آشپزخانه های متعدد آنرا به بیرون می راند . تایتانیک بزرگترین شی متحرکی بود که توسط انسان ساخته شده بود . اندازه غول آسا و پیچیدگی کشتی توسط گزارش ناخدا دوم لایتولد به بهترین صورتی مدلل شده است.
افزون بر این تایتانیک ساخته شده بود تا شگفتی تکنولوژی ایمنی مدرن باشد . کشتی دارای یک بدنه دولا با صفحات فولادی به ضخامت 5/2 سانتی متر بوده و به 16 بخش غیر قابل نفوذ توسط آب تقسیم شده بود. دربهای عظیم که با یک کلید الکتریکی بر روی عرشه به حرکت درآورده شدند ، این بخش ها را از هم مجزا کرده و کل کشتی را آب بندی می کردند. حتی این دربها می توانسند توسط حسگرهای الکتریکی سطح آب باز و بسته شوند . به پشتوانه این تدابیر ایمنی بود که مطبوعات کشتی تایتانیک را غرق نشدنی نامیدند .
لوازم داخل کشتی در نوع خود از مدرنترین و لوکس ترینها بودند و شامل لامپ های برقی و بخاری برقی در تمام اتاقها ، آسانسورهای برقی، ‌یک استخر شنا، یک سالن اسکوآش (که بسیار مدرن ساخته شده بود )، یک حمام ترکی ، یک سالن ژیمناستیک همراه با اسب مکانیکی بود تا سوارکاران حرفه ای بتوانند با آن تمرین کرده و خود را سر وزن و آماده نگه دارند.
هم چنین اتاقهای نشیمن و تجهیزات بخش درجه اول آن با بهترین هتل های قاره اروپا برابری می کرد . مسافرین درجه یک آن باید از طریق یک راه پله بزرگ شش پاگرده دارای سقف شیشه ای به آرامی پایین می آمدند تا از غذاهای عالی سالن نهارخوری که تمامی عرض کشتی را در عرشه شماره D پوشانده بود ‌لذت ببرند . برای آنهایی که خواستار یک فضای خصوصی تر بودند ،‌تایتانیک چند رستوران سفارشی تدارک دیده بود . دو گروه موسیقی از بهترین نوازندگان قاره که بسیاری از آنان از خطوط کشتیرانی رقیب ربوده شده بودند قطعات موسیقی را در تایتانیک اجرا می کردند . دو کتابخانه نیز وجود داشت ، درجه یک و درجه دو . حتی کابین های درجه 3 آن بسیار لوکس تر از کابین های درجه یک کشتی ها بخار کوچکتر بود و نیز لوازم داخل آنها به گونه ای بود که برخی مسافرین درجه 3 حتی در عمر خود ندیده بودند .
طراحی اولیه سی و دو قایق نجات در نظر گرفته بود لیکن مدیریت کشتیرانی ستاره سفید احساس کرد که عرشه قایق های نجات شلوغ و در هم ریخته به نظر خواهد رسید و تعداد آنها را به 20 عدد کاهش داد که برای 1178 نفر از مسافرین کفایت می کرد. این میزان از استانداردهای آن زمان فراتر می رفت، گرچه تایتانیک توانایی حمل 3500 مسافر و خدمه را دارا بود.
گروهی از عالی مقام ترین مردم در این سفر همراه تایتانیک بودند. اشرافزادگان بریتانیا، صاحبان صنایع آمریکا، و زبدگان انجمن نیویورک و فیلادلفیا. همچنین بسیاری از مهاجرین فقیر که به امید شروع یک زندگی جدید در آمریکا یا کانادا جذب آن شده بودند.
سفر دریایی تایتانیک در ساوت همپتون به تاریخ دهم آوریل 1912 آغاز شد. هنگام غروب کشتی در چربورگ فرانسه توقف کرد تا مسافرین بیشتری سوار کند. همان روز عصر به سوی کوئینز تاون ایرلند حرکت نموده و ساعت 1:30 دقیقه بامداد روز یازدهم آوریل به داخل پهنه اقیانوس اطلس روانه شد.
مسافرین فصلی اقیانوس اطلس عمیقاً تحت تاثیر کشتی جدید قرار گرفته بودند. تایتانیک آنقدر جسیم بود که حرکت آن برروی دریا احساس نمی شد. موتورهای بزرگ و پر قدرت آن هیچکدام از ارتعاشهای آزارنده متداول در اقیانوس پیماهای دیگر را ایجاد نمی کردند. حتی زمانی که با حداکثر سرعت 22 گره دریایی (41 کیلومتر در ساعت، که در زمره سریعترین کشتی های آن زمان بود) حرکت می‌کرد، مسافرین داخل آن می توانستند از حد اکثر آسایش برخوردار شوند.
در هنگام مسافرت هوا صاف و دلپذیر بوده و دمای آب حدود 12 درجه سانتیگراد بود. زمستان سال 1992 بطور غیر معمولی معتدل می نمود. اعتدال هوا باعث کنده شدن مقادیر عظیمی یخ از نواحی قطبی و رانده شدن آنها به داخل اقیانوس شده بود. کشتی های آن زمان مجهز به رادار نبودند ولی تایتانیک به سیستم تلگراف بی سیم مارکونی مجهز شده و دو اپراتور سیستم آن بطور شبانه روزی در اتاق مخابرات آن کار می کردند. در روز یکشنبه 14 آوریل، پنجمین روز مسافرت، تایتانیک پنج اخطار مختلف درباره مشاهده کوههای یخ دریافت کرد، اما کاپیتان کشتی چندان توجهی به این اخطارها ننمود. کشتی با سرعت 22 گره در حال حرکت رو به جلو بود و مدیر اجرایی شرکت بروس آیسمی اعلام کرد که یک روز زودتر از برنامه به نیویورک خواهند رسید.
در شب چهاردهم آوریل، اپراتور بی سیم شدیدا سرگرم مخابره پیامهای کوتاه مسافرین به خویشاوندان و دوستانشان در ساحل نیوفوندلند (محل پهلو گرفتن کشتی) بود. او ششمین اخطار دیده شدن کوه یخ را نیز دریافت کرد، اما هیچ توجهی به اینکه تایتانیک چقدر نزدیک مکان ارسال اخطارهاست نکرد و پیام را زیر یک وزنه کاغذ در کنار آرنج خود گذاشت. این پیام هرگز به کاپیتان اسمیت یا ناخدا یکم کشتی نرسید.
با تمام این احوالات، شب چهاردهم آوریل بطرزی غیر معمول صاف و تاریک بود. ماه در آسمان پیدا نبود ولی آسمان بطور باورنکردنی با ستارگان بی شمار روشن شده بود. ستارگان بقدری درخشنده بودند که افسر کشتی، سیاره ژوپیتر در بالای افق را با چراغ دکل یک کشتی بخار اشتباه گرفت.
دریا نیز کاملا صاف و بدون موج بود. بسیاری از بازماندگان دریای آن شب را مانند شیشه توصیف کرده اند. فقدان امواج کار تشخیص کوه های یخ را دشوارتر می ساخت. زیرا در شرایطی که دریا مواج است، برخورد موج به کوه یخ و برگشت آن، تعیین مکان آنرا آسانتر می کند.
در ساعت 11:40، یکی از دیده بانان کشتی که در آشیانه خدمه حاضر بود، کوه یخ عظیمی را که بطرز خطرناکی در جلو و نزدیک کشتی بود مشاهده کرد. او به ناخدا یکم مورداک اعلام خطر کرد و مورداک سراسیمه دستور داد که کشتی تماما به سمت چپ بگردد. او به موتورخانه دستور داد که گردش پروانه ها را معکوس کنند. کشتی به آرامی به چپ گردید، اما تایتانیک بسیار بزرگ بود و بسیار سریع حرکت می کرد، و کوه یخ نیز بسیار نزدیک بود.
سی و هفت ثانیه بعد پهلوی سمت چپ کشتی به قسمت زیر آب کوه یخ کشیده شده و شکافی به طول 100 متردر بدنه کشتی ایجاد شد. آب به سرعت وارد قسمتهای کشتی شد و از آنجایی که شکاف بسیار طویل بود، بیشتر قسمتهای کشتی همزمان شروع به پر شدن از آب کردند.
بدین ترتیب یکی از بزرگترین حوادث کشتیرانی طول تاریخ آغاز گشت. در طول شبی پر از حادثه و وحشت، 705 نفر از مسافرین نجات یافته و 1502 نفر باقیمانده یا در داخل آبهای منجمد اقیانوس اطلس جانسپردند، ویا همراه بدنه عظیم کشتی که در حین فرو رفتن در آب به دو تکه شد، به قعر اقیانوس رفتند.




Copyright 2007 - 2016
بستن پنجره