تماس با مدیر
یکشنبه, ۲۱ آذر , ۱۳۹۵

آخرین یادداشت حسین معدنی

یادداشت حسین معدنی

حسین معدنی

سایت کمیته ملی المپیک نوشت: چاپ سری جدید فصلنامه المپیک را از دو هفته قبل آغاز کرده بودیم تا بتوانیم همچون گذشته گوشه ای از زحمات روسا، مربیان و قهرمانان تیم های ملی اعزامی به بازیهای آسیای اینچئون را به تصویر بکشیم. به همین منظور برای والیبال هیچ نامی برای ما آشناتر و دوست داشتنی تر از حسین معدنی نبود. به رغم دست و پنجه نرم کردن او با بیماری، از وی خواهش کردیم تا در خصوص حضور والیبال ایران در بازیهای آسیایی اینچئون یادداشتی برای ما بنوسید و وی با کمال خوشرویی آن را پذیرفت و آن یادداشت در حال حاضر به عنوان آخرین یادگار این عزیز در ماهنامه المپیک چاپ شده است که در ادامه می‌خوانید:

با طلای اینچئون،تلخی گوانگجو را فراموش کنیم

چهار سال قبل زمانی که من خودم سکان هدایت تیم ملی والیبال را برعهده داشتم با آمادگی بسیار خوبی پا به رقابت های آسیایی گوانگجو گذاشتیم جایی که توانستیم با تمام شایستگی ها به مقام دوم برسیم. ما 7 برد سه بر هیچ داشتیم و تنها در بازی فینال برابر ژاپن 3 بر یک بازنده لقب گرفتیم که برایمان شکست تلخی بود چرا که همه قهرمانی را از خود می دانستیم و به نوعی غافلگیر شدیم و بازی از دست مان در رفت. نکته جالب آن دوره هم این بود که همه کاروان تیم ما را تحسین می کردند آنهم بخاطر نظم و انضباطی بود که داشتیم با اینکه دوم شدیم اما خاطره تلخی بود چون قهرمانی برازنده ایران بود.

خیلی ها اعتقاد دارند که شکوفایی والیبال ایران از همین سال 2010 و بازی های گوانگجو استارت خورد اما نظر شخصی من این است که ایران از کمی قبل تر یعنی از 2008 که در کاپ آسیا قهرمان شدیم و پس از آن در 2009 راهی قهرمانی جهان شدیم این اتفاق خوشایند در والیبال ما رخ داد و پس از آن با ورود ولاسکو این خودباوری به تیم تزریق شد که ایران هم می تواند نه تنها در آسیا آقایی کند بلکه در جهان هم بدرخشد. حضور ولاسکو تاثیر خوبی بر والیبال ایران گذاشت چرا که در دنیا شناخته شده بود و توانست این باور را هم به بازیکنان تلقین کند که آنها هم می توانند شناخته شوند و در سطح اول دنیا رقابت کنند. البته بازیکنان خوبی هم داریم که به تفکرات ولاسکو عمل کردند و با برنامه ریزی خوبی که از طرف فدراسیون صورت گرفت الان والیبال ایران به جایی رسیده که آسیا برای آن کوچک است.

والیبال از دوره گذشته بازی های آسیایی تا این دوره از رقابت ها رشد غیرقابل باوری داشته است به گونه ای که حریفان آسیایی الان از رویارویی با ایران وحشت دارند همان هایی که روزی برای ما شاخ و شانه می کشیدند. نکته‌ای که در رابطه با والیبال آسیا و رقیبان آسیایی باید به آن اشاره کرد این است که والیبال ایران در طی این سال ها به سمت والیبال نوین رفته است اما دیگر حریفان آسیایی همان والیبال قدیم را بازی می کنند که البته گاها هم جواب می گیرند و در همین لیگ جهان هم توانسته اند به پیروزی برسند.

به هر حال با این شرایط مدال طلا باید برای ایران باشد اگر چه ما راه سختی داریم و باید از قهرمانی جهان که در لهستان برگزار می شود راهی کره جنوبی شویم و شاید خستگی ناشی از این رقابت ها روی بازیکنان تاثیر بگذارد اما اگر در حد نام خودمان بازی کنیم مدال طلا برای ایران خواهد بود. به نظر من سخت ترین حریف ایران هم ژاپن و کره جنوبی خواهند بود. به هر حال کره میزبان است و مربی مثل پارک کی وون دارد که سال ها در ایران بوده و به والیبال ما آشنایی دارد. از آن طرف هم ژاپن بسیار تلاش کرده و در رقابت های قهرمانی جهان هم حضور ندارد برای همین زمان کافی دارد تا برای بازی های آسیایی آماده شود برای همین هم نباید این رقیبان را دست کم گرفت و با تمام توان روبروی آنها ظاهر خواهیم شد تا ان‌شاءالله برای اولین بار مدال طلا را بدست آوریم و تلخی دوره گذشته را فراموش کنیم.




Copyright 2007 - 2016
بستن پنجره