تماس با مدیر
دوشنبه, ۳ اردیبهشت , ۱۳۹۷


گفت‌وگو با جواد عزتی، بازیگر مجموعه «سه‌دونگ، سه‌دونگ»

گفت‌وگو با جواد عزتی، بازیگر مجموعه «سه‌دونگ، سه‌دونگ»

سعی كردم بازی‌ام یكدست باشد
متولد 1360 و هنرآموخته هنرستان سوره است. او بازیگر خوش‌قریحه‌ای است كه اهالی تئاتر او را پیش از سینما و تلویزیون می‌شناسند.
جواد عزتی از 15 سالگی بازی در تئاتر را شروع كرده است. از كارهای تلویزیونی‌اش می‌توان به سریال‌های «لطفا دور نزنیم»، «كمربندها را ببندیم» و «مرد هزار چهره» اشاره كرد. از او در شب‌های ماه رمضان امسال، سریال سه‌دونگ، سه‌دونگ پخش می‌شود. سریالی كه توانسته نظر مخاطبان شبكه تهران را به خود جلب كند. او در این سریال ایفاگر نقش مسعود پسر بزرگ خانواده است. عزتی از این تجربه برایمان می‌گوید.

از ابتدا دغدغه بازیگری داشتید یا این كه بعدا اتفاقاتی افتاد و شما وارد این كار شدید؟
خیر. در من این علاقه وجود داشت. برای همین هم از 15 سالگی به طور حرفه‌ای و بی‌وقفه تئاتر كار كردم.

خب همان طور كه اشاره كردید از تئاتر به سمت دنیای تصویر آمدید. آیا هنوز هم همان حس گذشته را نسبت به تئاتر دارید؟
به نظرم تئاتر راهی برای به روز شدن بازیگر است و انرژی خاصی به بازیگر می‌بخشد و همیشه برای او یك عشق محسوب می‌شود، بنابراین من هیچ وقت خودم را جدا از تئاتر نمی‌دانم و همیشه نسبت به آن شوق و علاقه دارم. چراكه معتقدم تئاتر ریشه اصلی هنر بازیگری است.

ولی با تمام اینها همیشه این طور نیست كه بشود در تئاتر كار كرد. به هر حال واقعیت‌های زندگی آدم را وامی‌دارد به كارهای دیگری هم دست بزند. بگذار سوالم را این طور بپرسم. نان تئاتر چرب‌تر است یا تلویزیون؟

نان تلویزیون دیده می‌شود و مشخص است ولی نان تئاتر معلوم نیست كه كی می‌آید و كی تمام می‌شود!

حرفه اصلی‌تان هم كه همین بازیگری است، درست است؟
بله. من شغل دیگری بجز بازیگری ندارم و منبع اصلی درآمدم بر مبنای همین كار است.

شما از ابتدا در آثار طنز بازی كردید یا بعدا پیش آمد و شما طنز را انتخاب كردید؟
خیر. برایم اتفاق افتاد. در تئاتر نقش طنز زیاد بازی می‌كردم، اما در كارهای تصویری‌ام ترجیح دادم این اتفاق كمتر بیفتد. برای همین تا به حال یكی در میان نقش طنز و جدی بازی كرده‌ام. چون من بازیگر هر دو گونه هستم. برای مثال نقشم در سریال «مثل هیچ كس» و فیلم سینمایی «طلا و مس» با نقشم در سریال «لطفا دور نزنیم» كاملا متفاوت بود.

برای انتخاب یك كار، مخاطب چقدر برایتان مهم است و اصلا چقدر او را در نظر می‌گیرید؟
به هر حال واقعیت این است كه مخاطب برای من مهم است و به او فكر می‌كنم چون در نهایت از جانب آنها مورد قضاوت قرار می‌گیریم و اساسا برای آنها هم كار می‌كنیم.

یك كار خوب از نظر شما دارای چه ویژگی‌هایی است؟
یك كار خوب، كاری است كه قصه خوبی داشته باشد و بدرستی هم توسط كارگردان و بازیگران روایت شود. هرچند كه متاسفانه در سال‌های اخیر ما با قصه‌های خوبی روبه‌رو نیستیم. در صورتی كه ادبیات ما پر از قصه‌ها و پندهای بی‌نظیر است كه قابلیت نمایش شدن را هم دارند.

كیفیت كارهایی كه در آنها حضور پیدا می‌كنید چقدر برایتان مهم است. منظورم این است كه فقط می‌خواهید در نقش‌ها بازی كنید یا كلیت اثر هم برایتان اهمیت دارد؟
خیر. انتخاب كارها برایم بسیار مهم هستند. دوست دارم كاری انجام دهم كه قابل دفاع باشد و هیچ وقت هم نخواستم فقط مشهور باشم. چون شهرت كاذب یك چیز تمام شدنی است.

خب برویم سراغ سه‌دونگ، سه‌دونگ. چه شد كه در این سریال بازی كردید؟
پیش از این كار در سریال «قرارگاه مسكونی» با علیرضا مسعودی به عنوان نویسنده همكاری داشتم و از طرف ایشان برای بازی در این مجموعه دعوت به همكاری شدم. از شاهد احمدلو هم تنها فیلم چند می‌گیری گریه كنی را دیده بودم. به هر حال چون می‌دانستم قصه، قصه خوبی است پذیرفتم كه در این سریال بازی كنم. در بهمن 89 بود كه تصویربرداری سه‌دونگ، سه‌دونگ آغاز شد.

به شاهد احمدلو به عنوان یك كارگردان، چقدر اعتماد داشتید؟
نسبت به ایشان اعتماد داشتم و در كار هم بسیار با هم راحت بودیم. شاهد، كارگردان بسیار دانایی است و برای بازیگرش هم خیلی خوب وقت می‌گذارد و به حرف‌های آنها گوش می‌كند و هرگز دست بازیگرش را نمی‌بندد و اجازه خلاقیت به او می‌دهد.

در این كار از بداهه هم استفاده كردید؟
بله. خیلی زیاد. اساسا كار طنز آن هم بدون بداهه‌گویی معنایی ندارد و اتفاقاتی كه در لحظه می‌افتد بسیار شیرین‌تر و قابل باورتر است و اثر را زنده می‌كند.

از نقش مسعود برایمان بگویید. مسعود نسبت به برادران دیگرش از احترام ویژه‌ای برخوردار است و حرفش بیشتر می‌رود. درست است؟
بله. اصلا این مساله عمدی بود. چون در خانواده‌های سنتی ما معمولا احترام برادر بزرگ‌تر واجب است و به او اهمیت بیشتری می‌‌دهند. به هر حال این نقش را دوست داشتم و تجربه تازه‌‌ای برایم بود. ضمن این كه مسعود و خانواده‌اش ما به ازای بیرونی دارند و از همین جامعه هستند.

حالا چرا مسعود اینقدر زود عصبانی می‌شود و به قول معروف از كوره در می‌رود؟
چون بیكار است و این مساله او را عاصی كرده و برای همین زودرنج شده است. ضمن این كه من خودم خیلی دلم می‌خواست مخاطب با این وجه شخصیتی مسعود ارتباط برقرار كند و فكر می‌كنم این مساله حتی بیشتر از این می‌توانست پرداخت شود.

در این مجموعه نقش‌ها و آدم‌ها بیشتر ملاك بودند یا خود قصه؟
در جلسات اول، حتی یادم است كه شاهد احمدلو و علیرضا مسعودی نسبت به قصه تاكید بیشتری داشتند تا این كه بخواهند قهرمان‌پروری كنند. در این قصه سعی نشده است كاراكتری نسبت به كاراكتر دیگر برتری داشته باشد. برعكس سریال‌های طنز دیگر كه معمولا كاراكترها جلوتر از قصه قدم برمی‌دارند.

معمولا با چه نوع طنزی بیشتر و بهتر ارتباط برقرار می‌كنید؟
من طنز موقعیت و رئال را خیلی دوست دارم و كمتر به طنز فانتزی وابستگی دارم. علیرضا مسعودی به عنوان نویسنده، خیلی خوب این جنس از طنز را می‌شناسد چون با مردم بیگانه نیست و آنها را خیلی خوب می‌شناسد برای همین هم من با كار‌های او راحت‌تر هستم.

معروف‌ترین نقشی كه شما تا به حال داشتید و خیلی‌ها هم آن را دیده‌اند نقش پیرمرد در سریال قهوه‌تلخ است. این نقش چطور شكل گرفت؟
این نقش از همان سال‌های بازی در تئاتر با من همراه است. در تئاتر من نزدیك به 6 یا 7 مدل پیرمرد بازی كرده‌ام، اما فكر می‌كنم حالا وقتش رسیده است كه از هم فاصله بگیریم. چون نمی‌خواهم به یك بازیگر كلیشه‌ تبدیل شوم.

فكر می‌كنم بیشتر كارهایی كه این پیرمرد انجام می‌دهد،‌ متعلق به خودتان است؟
بله، همین طور است. من ذره‌ذره و به مرور چیزهایی به این تیپ اضافه كردم كه حاصلش چیزی شد كه دیدید.

اما در خیلی از نقش‌های جدی‌ای كه تا به حال بازی كرده‌اید،‌ رگه‌‌هایی از طنز دیده می‌شود مانند نقشی كه در فیلم طلا و مس داشتید؟
شاید اجرای نقش‌هایم نزدیك به هم بوده‌اند، اما هیچ‌وقت نقش تكراری و یكنواخت بازی نكرده‌ام. برای همین یكی در میان نقش جدی و طنز بازی می‌كنم. برای‌ مثال نقشم در فیلم «آفریقا» با نقش‌های دیگرم فاصله دارد. اگر هم به زعم شما رگه‌هایی از طنز در آنها وجود داشته،‌ حتما خود قصه ایجاب كرده است.

كدام‌یك از نقش‌هایی كه تا به حال بازی كرده‌اید، به جواد عزتی شباهت بیشتری داشته است؟
نقش محمدحسن در سریال «مثل هیچ‌ كس». اما خودم نقشی را كه در فیلم آفریقا ایفا كردم بشدت دوست‌دارم و برایم ارزشمند است.

آقای عزتی، بازی در سریال‌ مناسبتی آن هم از جنس رمضان چطور است؟
تجربه خوبی برای من بودند. چون این سریال‌ها خوشبختانه از جانب مخاطبان تلویزیون مورد توجه قرار می‌گیرند و تا مدت‌ها هم در ذهن آنها می‌مانند. اما فشار كار در این نوع كارها بسیار زیاد است و انرژی زیادی از گروه می‌گیرد.

طنز در آثار تلویزیونی را بیشتر می‌پسندید یا كارهای سینمایی؟
به نظرم طنز كارهای تلویزیونی به مراتب از فیلم‌های طنزمان جلوتر است و حداقل این است كه حرفی برای گفتن دارد. وگرنه طنز در سینما مدت‌هاست كه از بین رفته است.

آقای عزتی فكر می‌كنید در مجموعه سه دونگ، سه دونگ توانسته‌اید یك بازی یكدست را به اجرا بگذارید؟ به عبارت دیگر توانسته‌اید از ابتدا تا انتهای كار تداوم ایفای نقش را حفظ كنید؟
من سعی خودم را كرده‌ام كه این اتفاق بیفتد. ضمن این كه باید بگویم در این مجموعه تك‌تك بازیگران خیلی زود به نقش خود رسیدند و نقش خود را پیدا كردند كه این مساله به كارگردانی و هماهنگ بودن بازیگران برمی‌گردد. ضمن این كه باید بگویم من همان انرژی‌ای را كه روز اول داشتم تا آخرین روز هم داشتم و برای نقش مسعود واقعا كم نگذاشتم.

بازی در كنار سیروس گرجستانی و محمد كاسبی چطور بود؟
تجربه بسیار خوبی بود. از این دوستان چیزهای زیادی آموختم كه برایم بسیار راهگشا بود، به هر حال امیدوارم باز هم این تجربه تكرار شود.

اگر اشتباه نكنم، شما علاوه بر بازیگری نمایشنامه و فیلمنامه هم می‌نویسید. درست است؟
بله. البته این كار را بیشتر برای ارضای روحی خودم انجام می‌دهم. اساسا نوشتن را خیلی دوست دارم چون به من آرامش می‌دهد.

مهم‌ترین ضعفی كه نویسندگان و فیلمنامه‌نویسان ما در نوشتن دارند، از نگاه شما؟
این كه گره ایجاد كردن و روایت كردن را خیلی خوب نمی‌شناسند. به نظرم نوشتن كار خیلی پیچیده‌ای نیست و یك فرمول ساده دارد.

در آینده چه كاری از شما شاهد خواهیم بود؟
فعلا كار تصویری‌ای ندارم، اما قرار است در یك تئاتر ایفای نقش كنم. آن هم به كارگردانی مسعود رایگان. نمایشنامه این تئاتر، سوئدی است و توسط خود آقای رایگان ترجمه شده است.


مثل این كه خانم شما (مه‌لقا باقری)‌ هم بازیگر تئاتر هستند، درست است؟
بله. ایشان هم در تئاتر فعالیت دارند.

امتیاز دهید





وبگردی
Copyright 2007 - 2017